Category: Խոտաբույսեր

  • Խավարածիլ

    Խավարածիլ (անգլ.՝ Rhubarb, ռուս.՝ Ревень, լատ.՝ Rhéum): Հնդկացորենազգիների ընտանիքին պատկանող բույսերի ցեղ է։ Խոշոր բազմամյա խոտաբույսեր են՝ հզոր արմատներով։

    Կենսբանական նկարագիր

    Ծաղկակիր ցողունի բարձրությունը 1, 5 – 2, 0 մ է, մերձարմատային տերևները խոշոր են՝ հաստ, մսալի, հյութալի տերևակոթուններով։ Ծաղկաբույլը հուրան է կամ հասկիկ, ծաղիկները՝ երկսեռ, երբեմն միայն արական, պտուղը՝ թևավոր սերմիկ։ Հայրենիքը Հարավ-Արևելյան Ասիան է, Հյուսիսային Մոնղոլիան, Հյուսիսային Չինաստանը, Ալթայը, Սիբիրը։ Հայտնի է մոտ 30 տեսակ (այլ աղբյուրներով՝ 49)։

    Տեսակներ

    Խավարածիլի որոշ տեսակներ մշակվում են որպես բանջարային, դաբաղային, դեղորայքային բույսեր։ Սննդի մեջ օգտագործվում են տերևակոթունները, որոնք սննդարար են, պարունակում են մինչև 2, 5% շաքարներ, 3, 5% օրգանական թթուներ, կալիումի, կալցիումի, ֆոսֆորի, մագնեզիումի աղեր և վիտամիններ։ Խավարծիլից պատրաստում են կոմպոտ, կիսել, մուրաբա, ջեմ, գինի։ Խավարածիլը ժողովրդական բժշկության մեջ օգտագործվում է աղիքների, լյարդի հիվանդությունների բուժման համար, ինչպես նաև որպես հակացինգային միջոց (արմատները)։
    Մշակության մեջ առավել տարածված են 4 տեսակի խավարածիլեր՝

    • սովորական (լատ.՝ Rheum undulatum),
    • կոմպակտ (լատ.՝ Rheum compactum),
    • պատվաստային (Rheum rhaponticum),
    • ցածրաճ (լատ.՝ Rheum nanum)։

    Ցրտադիմացկուն, խոնավասեր բույս է, լուսասեր չէ։ Բազմացվում է սերմերով, ինչպես նաև վեգետատիվ ճանապարհով՝ մայր թփի բաժանմամբ։ Բերքատվությունը՝ 300-400 ց/հա։ Հայաստանում կարելի է մշակել գյուղատնտեսական բոլոր գոտիներում։

     Հղումներ
  • Սամիթ

    Սամիթը (անգլ.՝ Dill, ռուս.՝ Укроп, լատ.՝ Anethum graveolens) նեխուրազգիների ընտանիքին (Apiaceae) պատկանող միամյա տերևաբանջար է։ Օգտագործվում է որպես թարմ կանաչի, որպես համեմունք՝ վարունգի և այլ թթուների մեջ, իսկ ձմռանը կերակուրների մեջ օգտագործվում է չորացված սամիթը։

    Սամիթի հայերեն այլ անվանումներն են՝ բաղբակ, տերաթողիկ, տերաղոթի:

    Սամիթը կարող է դիմանալ մինչև -4 աստճան ցրտին, այնպես որ ցանել կարելի է վաղ գարնանը՝ ձնհալից անմիջապես հետո: Սերմերը կարող են ծլել օդի +3°C ջերմաստիճանին, իսկ աճի համար օդի ամենահարմարավետ ջերմաստիճանայինտիրույթը +15…+20°C է:

    Հղումներ
  • Թանթռնիկներ

    tantrnik

    Թանթռնիկները (անգլ․՝ Stonecrop, ռուս.՝ Очиток, Седум, լատ.՝ Sedum) թանձրատերևների (Crassulaceaeընտանիքին պատկանող, հիմնականում սուկուլենտ բույսեր են:
    Բնական պայմաններում տարածված են հյուսիսային կիսագնդում՝ Եվրոպայի, Ասիայի և Հյուսիսային Ամերիկայի բարեխառն գոտիներում:

    Սովորաբար սենյակային պայմաններում աճեցնում են թանթռնիկների սուկուլենտ տեսակներ, հետևաբար նրանց նկատմամբ անհրաժեշտ է համապատասխան խնամք՝ բարձր ջերմաստիճան, չափավոր ջրել, արև, հազվադեպ սնուցում հատուկ պարարտանյութերով։

    Սենյակային պայմաններում թանթռնիկների ծաղկելուն հասնելը բավականին դժվար է. դրա համար անհրաժեշտ է ապահովել օդի բավականին ցածր ջերմաստիճան ձմռանը, իսկ ամռանը բարձր ջերմաստիճան: Շատ տեսակներ կարելի է աճեցնել որպես ամպելային բույսեր, քանի որ բնության մեջ թանթռնիկները սովորաբար աճում են քարերի և ժայռերի ծերպերի վրա՝ դրանցից կախված:

    Բույսերը ոչ միայն գեղեցիկ են և հեշտ մշակության մեջ, այլև օգտակար: Ժողովրդական բժշկության մեջ տերևներն օգտագործում են վերքեր և այրվածքներ բուժելու համար։ Թանթռնիկի թուրմն օգտագործվում է որպես կենսախթանիչ՝ այն նույն դեպքերում, երբ օգտագործվում է հալվեն:

    Թանթռնիկների տեսակները

    Թանթռնիկ Մորգանի

    (անգլ.՝ , ռուս.՝ Седум Моргана, Обезьяний хвост,  լատ.՝ Sedum morganianum)

    Wikipedia: Sedum morganianum

    Թանթռնիկ հաստատերև

    (անգլ.՝ , ռուս.՝ Седум толстолистный, Нос пьяницы,  լատ.՝ Sedum pachyphyllum)

    Wikipedia: Sedum pachyphyllum

    Թանթռնիկ կարմրավուն

    (անգլ.՝ Jelly-beans, Christmas-cheer, ռուս.՝ Седум красноокрашенный,  լատ.՝ Sedum rubrotinctum)

    Wikipedia: Sedum rubrotinctum

    Թանթռնիկ իսպանական

    (անգլ.՝ Spanish stonecrop, ռուս.՝ Очиток испанский,  լատ.՝ Sedum hispanicum)

    Wikipedia: Sedum hispanicum

    Թանթռնիկ Ադոլֆի

    (անգլ.՝ Golden Sedum, ռուս.՝ Седум Адольфа,  լատ.՝ Sedum adolphii)
    Sedum-adolphii-Golden-Sedum

    Wikipedia: Sedum adolphii

    Թանթռնիկ Վեյնբերգի

    (անգլ.՝ Ghost plant, ռուս.՝ Седум Вайнберга,  լատ.՝ Sedum weinbergii, Graptopetalum paraguayense)
    Sedum-weinbergii
    Седум Вайнберга (Sedum weinbergii). Этот вид – суккулентное растение, выращивают, как ампельное. Побеги мясистые, лежачие, слегка поднимающиеся. Листья глянцевые, с восковидным налетом, вытянуто-яйцевидной формы, располагаются на побегах поочередно, сидячие, зелено-розоватого цвета, немного отдают сизым. В щитковидное соцветие собираются цветки белого цвета.

    Wikipedia: Sedum weinbergii

    Թանթռնիկ Գրեգի

    (անգլ.՝ , ռուս.՝ Седум Грегга,  լատ.՝ Sedum Greggii)
    Седум Грегга (Sedum greggii). Также известен под названием седум разнолистный (Sedum diversifolium). Этот травянистый многолетник родом из Мексики. Побеги однолетние, сначала прямостоячие и голые, со временем стелющиеся и незначительно ветвящиеся, недлинные (до 20 см). Листья яйцевидной формы, очень маленькие (всего до 5 мм в длину), зелено-сероватого оттенка – это листья на молодых побегах; на взрослых побегах листья чуть длиннее (до 12 мм в длину), светло-зеленого цвета, выпуклые. Период цветения приходится на конец зимы – конец весны, цветки желтого цвета, растут всего по 2-4 штуки на недлинном цветоносе.

    Թանթռնիկ Զիբոլդի

    (անգլ.՝ , ռուս.՝ Седум Зибольда,  լատ.՝ Sedum Sieboldii)
    Седум Зибольда (Sedum sieboldii). Этот вид родом из Японии, является травянистым многолетником, который можно часто встретить в комнатной культуре. Побеги до 30 см длиной, свисающие. Листья сидячие, светло-зеленого цвета, к краю принимающие красноватый оттенок, кругловатой формы. Период цветения – начало-середина осени. Цветки розового цвета. При выращивании в комнатах довольно вынослив.

    Թանթռնիկ հավաք

    (անգլ.՝ , ռուս.՝ Седум ,  լատ.՝ Sedum )

    Седум компактный / Sedum compactum

    Седум компактный (Sedum compactum). Еще один травянистый многолетник из Мексики. Листья у этого вида имеют вытянуто-яйцевидную форму, располагаются черепитчато и плотно друг к другу, зелено-сероватого оттенка, мелкие. Период цветения – начало-середина лета, на цветоносе появляются 2-3 белых цветка с приятным запахом.

    Թանթռնիկ ուղղաձիգ

    (անգլ.՝ , ռուս.՝ Седум ,  լատ.՝ Sedum )

    Седум линейный / Sedum lineare

    Седум линейный (Sedum lineare). Травянистый многолетник родом из Японии и Китая. Побеги стелющиеся, хорошо и густо ветвятся, легко укореняются. Листья небольшие, располагаются в мутовках по три-четыре штуки, плоские на верхней стороне, светло-зеленого цвета, линейной формы (до 0,5 см в ширину, и до 1,5 см в длину). Обычно выращивают как ампельное растение, Период цветения приходится на конец весны – начало осени, цветет желтыми цветками, собранными в зонтиковидны соцветия.

    Թանթռնիկ Մորգանի

    (անգլ.՝ , ռուս.՝ Седум ,  լատ.՝ Sedum )

    Седум Моргана / Sedum morganianum

    Седум Моргана (Sedum morganianum). Травянистый многолетник родом из Мексики. Побеги длинные (до 1 м в длину) и густо покрыты листьями. Листья светло-зеленого цвета, вытянуто-овальной формы (в длину до 20 мм, в а ширину до 5 мм), объемные, верхняя сторона листа прямая. Выращивают вид как ампельное растение, которое может даже неплохо цвести. Цветки красно-розового оттенка, собираются в зонтиковидных соцветиях по 10-15 штук.

    Թանթռնիկ

    (անգլ.՝ , ռուս.՝ Седум ,  լատ.՝ Sedum )

    Седум потозинский / Sedum potosinum

    Седум потозинский (Sedum potosinum). Этот вид – суккулент, растение многолетнее. Молоды побеги у этого вида стелющиеся, с возрастом поднимаются. Листья линейной формы, закруглённые на верхушке, на побеге располагаются по очереди, сидячие, со светло-зеленой листовой пластиной с белым отблеском и розоватой верхушкой. У растения быстро вытягиваются побеги, поэтому оно нуждается в регулярных обрезках. Цветет белыми цветками.

    Թանթռնիկ Ստալի

    (անգլ.՝ , ռուս.՝ Седум ,  լատ.՝ Sedum )

    Седум Сталя / Sedum stahlii

    Седум Сталя (Sedum stahlii). Крупный травянистый многолетний полукустарник из Мексики. В высоту может достигать 20 м (в природе). Стебель почти не ветвится, прямой. Побеги стелются, ветвятся слабо. Листья располагаются супротивно, небольшие, в длину около 1 см, в ширину – на 2-4 мм меньше, имеют яйцевидную форму, толстые, слегка опушены, красно-коричневого цвета. Цветки собираются в метельчатом соцветии на верхушке разветвленного цветоноса. Период цветения припадает на конец лета – начало осени, цветки желтого цвета. Этот вид популярен в комнатной культуре.

    Թանթռնիկ փռվող

    (անգլ.՝ , ռուս.՝ Седум ,  լատ.՝ Sedum )

    Седум стелющийся / Sedum humifusum

    Седум стелющийся (Sedum humifusum). Дернистые невысокие представители рода из Мексики. Листья у этого вида яйцевидной формы, края укрыты маленькими волосками, зеленого цвета, со временем принимающие красноватый оттенок. Период цветения – с середины весны до начала лета. Цветки желтого цвета, растут по одному.

    Թանթռնիկ թանձրատերև

    (անգլ.՝ , ռուս.՝ Седум ,  լատ.՝ Sedum )

    Седум толстолистный / Sedum pachyphyllum

    Седум толстолистный (Sedum pachyphyllum). Полукустарники из Мексики, вырастают до 30 см в высоту. Листья плотные, сизо-серые, верхушка листа принимает красный оттенок, имеют булавовидную форму, достигают в длину 4 см, верхушка тупая. Период цветения приходится на середину весны, цветки желто-зеленого или чисто желтого цвета, соцветие зонтиковидное.

    Թանթռնիկ Թրելիսի

    (անգլ.՝ , ռուս.՝ Седум ,  լատ.՝ Sedum )

    Седум Трелиса / Sedum treleasii

    Седум Трелиса (Sedum treleasii). Травянистый многолетник родом из южной части Северной Америки. Стебли темно-коричневые, прямые, деревенеют. Листья глянцевые, светло-зеленые, яйцевидной формы, могут быть немного вытянутые, в длину до 25 мм, а в толщину до 10 мм. Цветки светло-желтые собираются в полушаровидном соцветии.

    Խնամքը

    Седум (лат. Sedum) – суккулент из семейства толстянковых растений. Род включает в себя до 600 видов растений: суккуленты, одно-, двух- и многолетние травянистые растения, иногда невысокие полукустарники. В природе распространены в северном полушарии: умеренных поясах Азии, Европы и Северной Америки. Название растения происходит от слова «сидеть», которое характеризует основное свойство рода – расти практически на любых каменных поверхностях.
    В комнатных условиях обычно выращивают суккулентные виды седума, поэтому и уход за ними требуется соответствующий: высокая температура, умеренный полив, солнце, редкие подкормки специальными удобрениями. Добиться цветения в комнатных условиях довольно сложно: для этого необходимо обеспечить довольно низкую температуру зимой, и высокую – летом. Многие виды можно выращивать, как ампельные растения, поскольку в природе седумы обычно растут на камнях и отвесных скалах, свисая с них.
    Седум не только красив и хорош в культуре, но еще и полезен. Листья в народной медицине применяют для заживления ран и как средство от ожогов. Экстракт седума используют как биостимулятор в тех же случаях, в которых применяют и алоэ. Домашний седум еще известен как очиток, лихорадочная и грыжная трава.
    Размещают на самом светлом, солнечном месте, летом — лучше всего вынести на открытый воздух. Зимой необходимо организовать период покоя с прохладным содержанием (температура от +5 до +15 °C) и очень редким поливом. В период активного роста поливают умеренно, подкармливают один раз в месяц удобрениями для кактусов и суккулентов. Необходимо очень бережное обращение с листьями, так как они опадают при механическом воздействии. Пересаживают раз в 2-3 года, больше с целью омоложения, так как оголенные стебли выглядят малодекоративно. Размножают весной и летом стеблевыми черенками, отводками и зрелыми листьями, которые перед высадкой нужно подсушить.
    Название рода происходит от латинского слова sedo — «сидеть» и связано с тем, что некоторые виды способны расти практически на гладких скалах.

    Седум – болезни и вредители

    Оголение стебля седума. У седума это может происходить по нескольким причинам. Основные – недостаток света (тогда стебли вытягиваются и теряют декоративный вид) и механические повреждение, при которых отламываются листья.
    У седума гниют корни. Причиной может стать обильный полив при содержании зимой в прохладных условиях. Необходимо сократить полив, а растение может придется обновить черенкованием.
    Сохнут листья седума. Седум испытывает нехватку влаги. Вместе с этим листья могут еще и сморщиваться. Доводить земляной ком до пересушки нельзя – полейте растение и листья в скором времени могут опять набраться сил.
    Вытягиваются стебли седума. У седума это происходит, если растению недостаточно света (выращивается в тени или на северных окнах). Ему необходимо не просто яркое освещение, а еще и некоторое количество прямых солнечных лучей.
    Вредители седума и болезни. Седум при неправильном уходе может начать гнить. Также может поражаться корневыми червецами.

  • Հալվե ծառանման

    Հալվե ծառանման (անգլ.՝ Krantz aloe, Candelabra aloe, ռուս.՝ Алоэ древовидное, Столетник, լատ.՝ Alóe arboréscens) Հալվե ցեղի սուկուլենտ բույս է: Հայրենիքը Հարավային Աֆրիկան է, տարածված է Մոզամբիկում, Զիմբաբվեում, Սվազիլենդում և Մալավիում:

    Հալվե ծառանմանը լայն կիրառություն է գտել բժշկության և կոսմետոլոգիայի բնագավառներում: Ժողովրդական բժշկության մեջ նույնպես շատ է կիրառվում:
    Հալվե ծառանմանը, որպես գեղեցիկ սենյակային բույս, հաջողությամբ աճեցվում է ողջ աշխարհում: Լավ խնամքի դեպքում այն կարող է նույնիսկ ծաղկել դեղին կամ կարմիր ծաղիկներով:

    Խնամքը

    Հալվե ծառանմանը պահանջկոտ բույս չէ, մի քանի հեշտ կանոնների հետևելով կարելի է շատ լավ բույս աճեցնել:

    Լուսավորությունը

    Հալվե ծառանմանի լավ աճի համար անհրաժեշտ է պայծառ լուսավորություն, բայց արևի ուղիղ ճառագայթների ներքո բույսի վրա կարող են այրվածքներ արաջանալ: Այրվածքները կարող են լինել մուք շագանակագույն կամ նարնջագույն բծերի տեսքով:

    Խորհուրդ է տրվում սենյակում Հալվե ծառանմանը  տեղադրել արևելյան կամ արևմտյան լուսամուտների գոգին:

    Հողախառնուրդը և պարարտացումը

    Հալվե ծառանմանը տնկելու կամ այլ ծաղկաման տեղափոխելու համար կարելի է կակտուսների համար նախատեսված պատրաստի հողախառնուրդ գնել:
    Ինքնուրույն պատրաստելու համար առաջարկվում են հետևյալ բաղադրատոմսերը՝

    1. Տարբերակ

    Հավասար ծավալներով խառնել

    • խանութից գնված պատրաստի հողախառնուրդ սենյակային բույսերի համար;
    • գետի, լվացած, խոշոր ավազ կամ գրանիտի մանրախիճ:

    2. Տարբերակ
    Հավասար ծավալներով խառնել

    • խանութից գնված պատրաստի հողախառնուրդ սենյակային բույսերի համար;
    • գետի, լվացած, խոշոր ավազ;
    • ագրոպեռլիտ կամ կարմիր ավազ:

    3. Տարբերակ
    Խառնել

    Բոլոր տարբերակներով պատրաստված հողախառնուրդներին կարելի է ավելացնել շատ փոքր քանակություններով փայտի մոխիր և/կամ չեզոք կամ թույլ թթվային տորֆ:
    Ծաղկամանը պետք է լավ դրենաժային շերտ ունենա, իսկ հողախառնուրդը արմատների համար ապահովի առավելագույն ջրա և օդաթափանցիկություն:
    Հալվե ծառանմանի սնուցումը պարարտանյութերով կատարվում է տարին մեկ անգամ, գարնանը կամ ամռանը՝ բույսի ակտիվ աճի շրջանում:

    Օդի ջերմաստիճանը

    Զմռանը, երբ Հալվե վերան մտնում է հանգստի ռեժիմ, ցանկալի է ապահովել  +14 – +17°C: Տարվա մյուս եղանակներին ամենից հարմարավետ ջերմաստիճանը +18 – +26°C է:

    Օդի խոնավությունը

    Ճիշտ և ժամանակին ջրելու դեպքում օդի խոնավությունը բույսի համար կարևոր նշանակություն չունի: Ջրով ցողելու անհրաժեշտություն նույնպես չկա:

    Ջրելը

    Հալվե ծառանմանը հաստ, հյութալի տերևներ ունի, որոնց մեջ պաշարում է ջուրը: Ուստի հաճախակի ջրելու անհրաժեշտություն չկա և պետք է խուսափել բույսը ջրախեղդ անելուց, ինչը կարող է փտեցնել բույսը:
    Հալվե ծառանմանը  ջրում են գոլ, հնացված ջրով, ծաղկամանի հողը չորանալուց հետո:
    Ջրելիս պետք է խուսափել բույսի տերևները թրջելուց:

    Տեղափոխումը

    Առողջ Հալվե ծառանմանը արագ է աճում և բույսի կողերից շատ “ձագուկներ” են բուսնում:
    Տեղափոխումը ավելի մեծ ծաղկամանի մեջ անում են երբ բույսի արմատներն ամբողջությամբ զբաղեցնեն եղած ծաղկամանը: Նախընտրելի են լայն, ոչ շատ խորը ծաղկամանները, քանի որ Հալվե ծառանմանի արմատները ավելի շատ մակերեսայն աճ ունեն:
    Խորհուրդ է տրվում տեղափոխումը կատարել բույսի արմատները զգուշորեն ազատելով հին հողից, քանի որ հին հողն արդեն ամբողջովին զուրկ կլինի սննդարար տարրերից:
    Տեղափոխելուց հետո բույսը պետք է լավ ջրել ու այլևս չջրել մոտ 3 շաբաթ:
    Տեղափոխությունից հետո կարող է տեղի ունենալ բույսի գույնի փոփոխություն:

    Բազմացումը

    Հալվե ծառանմանը կարելի է բազմացնել  կողային “ձագուկներով”, տերևներով և սերմերով:

    “Ձագուկներով” բազմացնելու համար ախտահանված սուր դանակով առանձնացնում են առնվազն 3-4 տերև ձևավորած “ձագուկը” մորից: Առաջացած վերքերը մշակում են ակտիվացված ածխի փոշիով:  Եթե առանձնացված “ձագուկն” ունի սեփական արմատներ, ապա այն կարելի է անմիջապես տնկել, իսկ եթե ոչ, ապա պետք է վարվել այնպես, ինչպես վարվում են տերևով բազմացնելիս:
    Տերևով բազմացնելու համար ախտահանված, սուր դանակով կտրում են տերևը և կտրած տեղը մշակում ակտիվացված ածխի փոշիով: Այնուհետև կտրված տերևը թողնում են 2-3 օր՝ որպեսզի վերքը չորանա:
    Ծաղկամանի մեջ լցնում են մաքուր, խոնավ ավազ, որի մեջ էլ տնկում են տերևը: Մոտ մեկ շաբաթից տերևը կարմատակալի:
    Սերմերով բազմացնելու համար, հողախառնուրդով լի ծաղկաթաղարի մեջ, 2 սմ միմյանցից հեռու դնում են Հալվե ծառանմանի սերմերը և սեղմելով մի թեթև խրում հողի մեջ: Հետո ավազի բարակ շերտով ծածկում են սերմերը:
    Ծաղկաթաղարը իր բարձրության 1/3-ով ընկղմում են ջրի մեջ, ծածկում ցելոֆանով կամ ապակիով և տեղադրում լուսավոր տեղում:  Ստեղծված մինիջերմոցում պետք է լինի +25 – +32°C: 3-4 օրից պետք է հայտնվեն առաջին ծիլերը:
    Առանձին ծաղկամաների մեջ նոր բույսերը կարելի կլինի տեղափոխել տերևների ձևավորվելուց հետո:

    Ոչ բարենպաստ պայմաններ

    1. Լույսի պակաս: Բույսը շատ է ձգվում վեր: Պետք է ավելացնել լուսավորությունը:
    2. Հողի գերխոնավություն: Փտում են բույսի արմատներն ու ցողունի ներքին հատվածը կամ դալկանում ու չորանում են տերևները: Դադարեցնել ջրելը և ջրել միայն հողը չորանալուց հետո:
    3. Սառը ջրով ջրելը: Տերևները հանկարցակաի պոկվում են:  Պետք է բացառել սառը ջրով ջրելը:
    4. Քիչ ջրելը: Տերևների վրա շագանակագույն բծեր են առաջանում: Պետք է ավելի առատ ջրել:
    5. Սնկով վարակվելը: Փափուկ, մուգ բծեր տերևների վրա: Պետք է մշակել բույսը ֆունգիցիդով, իսկ կանխարգելման համար, հաճախ օդափոխել սենյակը:

    Վնասատուները

    • Ալրատիզ
    • Վահանամիջատ
    • Սարդոստայնային տիզը
    • Նեմատոդա
    • Տրիփսեր
    • Ֆիլոքսերա
    Հղումներ

     
     Կարդալ Հալվեի այլ տեսակների մասին ==>

  • Որքան արև է պետք կանաչեղեն աճեցնելու համար

    Անունը Տեղի լուսավորվածությունը
    Արև Արև Արև
    6 ժամ և ավելի 4-6 ժամ 2-4 ժամ
    Անանուխ
    (Mint, Мята, Méntha)
    + +
    Անիսոն
    (Anise, Анис обыкновенный, Pimpinella anisum)
    Զոպա
    (Hyssop, Иссоп, Hyssopus)
    Ճարճրուկ (Rocket salad,
    Руккола, Eruca sativa)
    +
    Բորաժ
    (Borage, Бораго, 
    Borago)
    +
    Դաղձ
    (Mentha, Мята, Méntha)
    Դանդուռ
    (Purslane, Портулак, Portulaca)
    Դափնի
    (Bay, Лавр, Laurus nobilis)
    + +
    Եղեսպակ
    (Sage, Шалфей, Sālvia officinālis)
    +
    Թարխուն
    (Tarragon, Эстрагон, Artemísia
    dracuncúlus)
    + +
    Խավարածիլ (Rheum, Ревень, Rheum)
    Խնկենի
    (Խնկածաղիկ, Oregano, Душица, Origanum) 
    Խնկունի
    (Հազրեվարդ, Rosemary, Розмарин, Rosmarinus)
    Ծիթրոն
    (Savory, Чабер, Satureja)
    Կերբելուկ (Chervil,
    Кервель, Anthriscus cerefolium)
    +
    Կորեական նանա-Korean
    mint-Корейская мята-Agastache rugosa
    Համեմ, գինձ (Coriander,
    Кориандр, Coriandrum sativum)
    + +
    Ղանձիլ (Черемша, Ramsons, Allium
    ursinum
    )
    Մաղադանոս
    (Parsley, Петрушка, Petroselínum)
    + +
    Մանանեխ (Mustard, Горчица
    салатная, Brassica
    juncea
    )
    Մեղվախոտ
    (Lemon balm, Мелисса, Melissa officinalis)
    Նեխուր
    (Apium, Cельдерей, Apium)
    Ուրց
    (Thyme, Тимьян, Thymus)
    Չաման (Քիմիոն,
    Caraway, Тмин, Carum)
    Պերիլա
    (Perilla, Перилла, Perilla
    )
    +
    Ռեհան
    (Basil, Базилик, Ocimum basilicum)
    +
    Սամիթ (Dill,
    Укроп, Anéthum)
    +
    Սպանդ
    (Rue, Рута, Ruta)
    Սոխ կտրող, սեզատերև
    (Chives, Шнитт-лук, Allium schoenoprasum)
    + +
    Սուսամբար (Majoram,
    Майоран, Origanum majorana)
    +
  • Ստվերադիմացկուն սուկուլենտներ

    Ընդհանուր առմամբ բոլոր սուկուլենտներն էլ լավ են աճում երբ  օրվա գեթ մի մասը արևի տակ են: Դրանցից շատերը խեղճանում են և չեն ծաղկում, եթե առնվազն 6 ժամ չեն լինում արևի տակ: Որոշներն էլ ավելի գունեղ են դառնում և լավ են ծաղկում օրական 8 և ավելի ժամ արևի ուղիղ լուսավորություն ունենալով:
    Մյուս կողմից, որոշ սուկուլենտներ կեսորվա ժամերին արևից այրվածքներ կարող են ստանալ և մահանալ: Այդ վտանգը առանձնապես մեծ է խոնավ կլիմայում, երբ օդի ջերմաստիճանը +32°C-ից բարձր է:
    Սուկուլենտները կարող են դիմանալ երկարատև երաշտին և, որպես կանոն հանգստի մեջ են գտնվում ձմռանը: Սակայն աճի շրջանում ժամանակին և ճիշտ ջրելը խթանում է բույսի աճն ու ծաղկելը:
    Բոլոր դեպքերում պետք է հիշել, որ ավելի լավ է քիչ ջրել, քան չափից ավել:
    Իսկ հիմա անդրադառնանք այն սուկուլենտներին, որոնք լավ են աճում ցածր լուսավորության պայմաններում, առանց Արևի ուղիղ ճառագայթների:

    Հալվե վերա (Aloe vera)

    Թանձրատերևուկ (Jade Plant, Crassula ovata)

    Սատանայի ողնաշար (Devil’s Backbone, Euphorbia tithymaloides)

    Սանսևիերիայի բազմաթիվ տեսակներ (Sansevieria)

    Կալանխոե Բլոսֆելդի (Florist Kalanchoe, Kalanchoe blossfeldiana)

    Լիանատիպ կամ ամպելային տիպի լավ ստվերադիմացկուն սուկուլենտներ են՝

     Մոմաբաղեղը (Wax Plant, Hoya)

    Մորգանի թանթռնիկը (Burro’s Tail, Sedum morganianum)

    Ռիփսալիսը (Mistletoe Cactus, Rhipsalis)

    Մարգարտաշղթան (String of Pearls, Curio rowleyanus)

    Վուդի Ցիրոպեգիան (String of Hearts or Rosary Vine, Ceropegia woodii)

    Շլումբերգերան (Christmas Cactus, Schlumbergera)

    Զատկի կակտուսը (Easter Cactus, Hatiora gaertneri)

    Էպիֆիլումը (Night Blooming Cereus, Epiphyllum)

  • Թանձրատերևուկ ծառանման

    Ծառանման թանձրատերևուկը (անգլ.՝ Silver Dollar PlantSilver Dollar Jade, Silver Jade Plant, Chinese Jade, Tree Crassula, Beestebul, Money Plant, Round-Leaved Crassula, ռուս.՝ Толстянка древовидная, Денежное дерево, լատ.՝ Crassula Arborescens) մեզանում ավելի հայտնի է որպես “Փողի ծառ” կամ Կրասուլա:

    Փողի ծառ անվանումը ստացել է մետաղադրամներ հիշեցնող փայլուն տերևների ձևի պատճառով: Համարվում է, որ այս բույսը դեպի տուն դրական էներգիա է ձգում և նպաստում է տան տերերի հարստացմանը:

    Scientific Classification
    Family: Crassulaceae
    Subfamily: Crassuloideae 
    Genus: Crassula

    Ծառանման թանձրատերևուկը մշտադալար, բազմամյա, սուկուլենտ բույս է: Հայրենիքը Հարավային Աֆրիկան է:

    Բույսի նկարագրությունը

    Ծառանման թանձրատերևուկը ձևավորում է հետզհետե փայտացող բուն, որի վրա աճում են բազմաթիվ ճյուղեր, պատված բազմաթիվ մսեղ տերևներով: Տերևները մուք կանաչ են և ունեն փայլուն մակերես:  Դրանք կարող են ունենալ մինչև 10 սմ երկարություն և մինչև 7 սմ լայնք:

    Հարմար ծաղկամանում կարող է բավականին մեծանալ, հասնելով մինչև 150 սմ բարձրության:
    10 տարեկանից սկսած ծառանման թանձրատերևուկը կարող է ծաղկել: Ծաղիկները կազմված են 5 սպիտակ, երբեմն էլ դեղին կամ կարմիր ծաղկաթերթիկներից:
    Ծառանման թանձրատերևուկի արմատային համակարգը  ընտելացած է երաշտային պայմաններին: Այն ջուր է պաշարում իր բնի, ճյուղերի և մսեղ տերևների մեջ:

    Աճեցումն ու խնամքը

    Ծառանման թանձրատերևուկ աճեցնելը շատ հեշտ է, այն բավականաչափ դիմացկուն ու ոչ պահանջկոտ բույս է: Բավական է հետևել մի քանի, ոչ բարդ կանոնների և այն շատ լավ կաճի:

    Տնկելը

    Խանութից գնելու դեպքում, բույսը անպայման պետք է տեղափոխել նոր հողախառնուրդով այլ ծաղկամանի մեջ: Պատճառն այն է, որ բույսերը հաճախ վաճառվում են թորֆային հողախառնուրդի մեջ տնկած, որի մեջ ծառանման թանձրատերևուկ մշտապես աճեցնել հնարավոր չէ:
    Երիտասարդ թանձրատերևուկը բավականին արագ է աճում, ուստի նոր՝ մի քիչ ավելի մեծ ծաղկամանի մեջ ամենամյա տեղափոխման կարիք է առաջանում: Հասուն բույսերի դեպքում տեղափոխման կարիք կառաջանա 2-3 տարին մեկ:
    Ծառանման թանձրատերևուկն ունի բավականին ծանր վերգետնյա մաս և համեմատաբար թույլ արմատներ, ուստի տնկելու համար վերցնում են ոչ շատ խոր, բայց լայն ծաղկամաններ: Մեծ բույսերը տեղափոխելիս կարող է նոր ծաղկամանում, 2-3 ամսով, նեցուկներ դնելու անհարաժեշտություն առաջանալ:
    Ծաղկամանի հատակին անհրաժեշտ է դրենաժային շերտ ստեղծել:

    Հողախառնուրդը

    Կարելի է մի քիչ էլ փայտի մոխիր ավելացնել:

    Ջրելը

    Ծառանման թանձրատերևուկը չափավոր են ջրում, այն ավելի հեշտ է տանում ջրի պակասությունը, քան ավելցուկը:

    Ծառանման թանձրատերևուկի արմատները փտում են հաճախակի ջրելուց կամ վատ դրենաժի հետևանքով հողի ճահճանալուց:

    Գարնան ու ամռանը խորհուրդ է տրվում ջրել երբ ծաղկամանի հողը չորանա մոտ 4 սմ խորությամբ: Ցուրտ եղանակին ջրել ոչ հաճախ քան 3-4 շաբաթը մեկ:
    Ջրելու համար օգտագործել 3-4 օր հնացված, հնարավորին չափ փափուկ ջուր:

    Օդի խոնավությունը

    Օդը խոնավացնելու անհրաժեշտություն չկա, բույսը կարելի է երբեմն ցողել վրայի փոշին լվանալու համար:

    Պարարտացումը

    Սնուցման համար օգտագործում են սուկուլենտների համար նախատեսված ունիվերսալ պարարտանյութեր:
    Սնուցումն անում են ոչ հաճախ քան ամիսը մեկ անգամ: Ձմռանը սնուցման դոզան կրճատում են կրկնակի:

    Օդի ջերմաստիճանը

    Գարնանն ու ամռանը օդի ամենահարմարավետ ջերմաստիճանը +19 – +25 է: Աշնանը՝ +17, իսկ ձմռանը +15 – +17:

    Լուսավորությունը

    Ծառանման թանձրատերևուկը սիրում է արևի տակ լինել: Տանը լավ կլինի այն տեղադրել հարավարևելյան պատուհանագոգերին: Գարնանային և աշնանային տաք օրերին, ինչպես նաև ամռանը լավ կլինի բույսը հանել թարմ օդի՝ պատշգամբ կամ այգի: Ձմռանը, լուսավորվածությունն ավելացնելու համար, կարելի է բույսը տեղափոխել հարավային պատուհանի մոտ կամ, մութ ժամրին, լրացուցիչ արհեստական լուսավորություն ապահովել:

    Բազմացումը

    Կտրոններով  բազմացումն իրականացնում են ճյուղերի կամ տերևների կիրառմամբ: Ճյուղը կամ տերևը կտրում են սուր դանակով, թողնում են չորանա 2-3 օր այնուհետև տնկում: Կարելի է կտրելուց անմիջապես հետո էլ տնկել կտրոնները, բայց այդ դեպքում կտրվածքը պետք է մշակել ակտիվացված ածխի փոշիով:
    Սերմերը ցանում են սաղր ամանի մեջ, ուր, վերը նշված բաղադրատոմսով պատրաստված հողախառնուրդին ավելացնում են ևս մեկ մաս ավազ: Ամանը ծածկում են ապակով կամ ցելոֆանով և ամեն օր խոնավացնում են հողը: 2-3 տերև ձևավորելուց հետո, ծիլերը տեղափոխում են առանձին ծաղկամանների մեջ:

    Բույսի չափսերը

    Բնական պայմաններում ծառանման թանձրատերևուկը հասնում է մինչև 5 մետր բարձրության: Սենյակային պայմաններում հազվադեպ է գերազանցում 1,5 մետրը:

    Տարեկան աճը

    Ծառանման թանձրատերևուկի տարեկան աճը կազմում է 5-7 սմ: Այն նաև ճյուղավորվում է և լայնանում:

    Կյանքի տևողությունը

    Բնական պայմաններում ծառանման թանձրատերևուկն ապրում է 70-90 տարի: Սենյակային պայմաններում, ճիշտ խնամքի դեպքում բույսը կարող է ապրել մոտ 50 տարի:

    Էտը

    Ծառանման թանձրատերևուկի ճյուղերն էտում են բույսին գեղեցիկ տեսք տալու կամ կտրոններով բազմացնելու համար: Ճյուղավորում ապահովելու համար, ճյուղի գագաթը կտրում են 6 զույգ տերևներ աճելուց հետո:

    Կտրված տեղերը խորհուրդ է տրվում մշակել ակտիվացված ածխի փոշիով:

    Արտաքին տեսքի ձևավորումը

    Ծառանման թանձրատերևուկի դասական ձև է համարվում փոքրիկ, ճյուղավորված ծառի տեսքը: Այդպիսի տեսք ստանալու համար ծաղկամնում տնկում են միայն մեկ բույս: Երբ ապագա բնի վրա սկի ձևավորվել տերևների 5-րդ զույգը, այն սուր դանակով կտրում են և մշակում ակտիվացված ածխի փոշիով: 2-3 շաբաթ անց այդ տեղում հայտնվում են 2 նոր ընձյուղներ:

    Հիվանդություններ և վնասատուներ

    Սնկային հիվանդություններն ու արմատների փտումը ծառանման թանձրատերևուկի հետ կապված ամենահաճախ ծագող խնդիրներն են:
    Սնկային վարակով հիվանդանալու դեպքում, տերևների վրա գոյանում են մուգ դառչնագույն, երբեմն էլ ավելի բաց գույնի բծեր: Նման դեպքերում վնասված տերևները պետք է հեռացնել, իսկ բույսը մշակել ֆունգիցիդով:
    Արմատների փտումն առաջանում է չափից շատ ջրելու կամ վատ դրենաժի պատճառով: Տերևներն այդ դեպքում սմքում են, դեղնում ու թափվում: Բույսը փրկելու համար այն պետք է հանել ծաղկամանից, ազատել արմատները հողից, լվանալ, վնասված, փտած արմատները հեռացնել, կտրվածքները մշակել ակտիվացված ածխի փոշիով և տնկել նոր հողախառնուրդի մեջ:  Մինչև բույսի լիակատար առողջանալը ջրել շատ քիչ:
    Ծառանման թանձրատերևուկը հավադեպ է ենթարկվում վնասատուների հարձակմանը: Այնուամենայնիվ բույսի վրա կարող են հայտնվել սարդոստայնային տիզը (паутинный клещ), վահանակիրը (щитовка) կամ ալրատիզը (мучнистый червец):
    Սարդոստայնային տիզը ճյուղերի միջև բարակ սրդոստայն է հյուսում իսկ տերևներին հայտնվում են դեղնավուն բծեր: Այդ դեպքում բույսը պետք է ցողել օճառասպիրտային լուծույթով և մրճնաթթվի մեջ թաթախված բամբակով մշակել բույսի բունն ու ճյուղերը:

    Վահանակրի հայտնվելու առաջին նշանը տերևներին կլոր, շագանակագույն բշտերի հայտնվելն է: Այնուհետև տերևների վրա հայտնվում ու մեծանում են մուք դառչնագույն բծեր, դրանք սմքում ու թափվում են: Վահանակրին վոչնչացնելու համար բույսը մշակում են օճառաջրով:

    Ալրատիզի հարձակման հետևանքով տերևներին գոյանում է աղվամազոտ բարակ շերտ: Այդ դեպքում բույսն անմիջապես պետք է մշակել ինսեկտիցիդի լուծույթով:

    Հղումներ
  • Հավորթիա

    Հավորթիան (անգլ.՝ Haworthia, ռուս.՝ Хавортия, լատ.՝ Haworthia) հարավաֆրիկյան, գաճաճ, սուկուլենտ խոտաբույսերի ցեղ է, որի բազմազան ներկայացուցիչներից շատերը տարածված են ողջ աշխարհով՝ իբրև սենյակային բույսեր:

    Անվանակոչվել է ի պատիվ անգլիացի բուսաբան Էդրիան Հավորթի (Adrian Hardy Haworth 1767—1833):

    Խնամքը

    Լուսավորությունը

    Հավորթիաներին անհրաժեշտ է պայծառ, ցրված լույս: Արևմտյան և արևելյան պատուհանների գոգերը ամենից հարմարն են հավորթիաների համար: Հյուսիսային պատուհանագոգին հավորթիան կարող է ձգվել դեպի լույսը և կորցնել դեկորատիվությունը:

    Օդի ջերմաստիճանը

    Ձմռանը հավորթիաները պահում են զով սենյակում, ցանկալի է ապահովել +10 – +12°С օդի ջերմություն, սակայն +18°С էլ տանելի է:
    Գարուն-աշուն ժամանակահատվածում ամենահարմարավետն է  +22 – +27°С ջերմաստիճանը:

    Ջրելը

    Շոգին հավորթիաները ջրում են առատ, բայց հազվադեպ՝ երբ հողն ամբողջովին, մինչև հատակը չորանում է, իսկ ցուրտ եղանակին շատ քիչ՝ ողջ ձմեռը 1-2 անգամ:

    Օդի խոնավությունը

    Խավորթիաները օդի խոնավության նկատմամբ զգայուն չեն, ջրով ցողելու կարիք չկա: Փոխարենը կարևոր է, սենյակն օդափոխելով, թարմ օդ ապահովելը:

    Պարարտացումը

    Հվորթիաներին լրացուցիչ սնուցում տրվում է միայն ամռանը, ամսական մեկ անգամ, կակտուսների և սուկուլենտների համար նախատեսված պարարտանյութով: Հողի թթվայնությունը բարձրացնող օրգանական պարարտանյութերի կիրառումից պետք է զերծ մնալ:

    Հողախառնուրդը

    Կարելի է գնել կակտուսների համար նախատեսված պատրաստի հողախառնուրդ, կամ պատրաստել ինքնուրույն հետևյալ բաղադրատոմսով՝

    Տեղափոխումը

    Մի քիչ ավելի մեծ ծաղկամանի մեջ տեղափոխում են ըստ անհրաժեշտության՝ երբ բույսի արմատներին տարածվելու տեղ չի մնում:
    Հավորթիաներն աճեցնում են լավ դրենաժ ունեցող, սաղր ու լայն ծաղկամաններում:

    Բազմացումը

    Հավորթիաները լավ են բազմանում կողային “ձագուգներով”, որոնք անջատում են մայր բույսից և առանձին տնկում տեղափոխման ժամանակ:
    Բազմացնել հնարավոր է նաև տերևներով, բայց դա բավականին երկարատև գործընթաց է: Տերևի կտրվածքը մշակում են ակտիվացված ածխի փոշիով և թողնում են 3 օր չորանա: Այնուհետև տնկում են ավազի մեջ, բայց մի 3-4 շաբաթ չեն ջրում՝ մինչև արմատներ առաջանալը:

    Բարդությունները

    Հավորթիաները հազվադեպ են վնասատուների թիրախ դառնում:
    Ձմռանը երբեմն հավորթիայի արմատները ամբողջովին մահանում են: Այդ դեպքում գարնանը բույսը տնկում են նոր հողախառնուրդի մեջ:
    Գերխոնավության և անմիջապես բույսի վար ջուր լցնելու պատճառով հավորթիան կարող է մահանալ: Այդ առումով առանձնապես վտանգավոր է ձմռան սեզոնը:

    Հղումներ
    Հավորթիա գլաբրատա
    Haworthia glabrata

  • Սեթկրեզիա մանուշակագույն

    Setcreasea
    purpurea

    Սեթկրեզիա մանուշակագույնը
    (անգլ.՝ Purple heart, ռուս.՝  Сеткрезия пурпурная, լատ.՝ Setcreasea purpurea, Tradescantia pallida) հայտնի է նաև Տրադիսկանտիա մանուշակագույն  անունով:

    Խնամքը

    Սենյակային պայմաններում Սեթկրեզիա մանուշակագույնը հաճախ աճեցնում են մեկ ծաղկամանի մեջ 2-4 բույս տնկելով՝ այնպես, որ ճյուղերը կախվեն ծաղկամանի շուրջը: Սեթկրեզիա մանուշակագույնը բավականին տոկուն, ոչ պահանջկոտ բույս է, սակայն կան հարմարավետության որոշակի պայմաններ:
    Լուսավորություն: Սեթկրեզիա մանուշակագույնը սիրում է պայծառ, ցրված լուսավորություն: Ցանկալի է նաև, որ օրվա ընթացքում 2-3 ժամ մնա արևի ուղիղ ճառագայթների ներքո: Այդպիսի պայմաններում տերևները դառնում են վառ մանուշակագույն:
    Սակայն Սեթկրեզիա մանուշակագույնը կարելի է աճեցնել առանց արևի լույսի էլ, եթե հնարավորություն կա ֆիտոլամպերի միջոցով ապահովել բույսի 16 ժամյա լուսավորություն:
    Լույսի պակասի դեպքում, բույսը կանաչում է, ճյուղերը ձգվում են և կորչում է էկզոտիկ տեսքը:
    Օդի ջերմությունը: Եթե շուրջ տարին Սեթկրեզիա մանուշակագույնի համար ապահովվի միևնույն երկարության լուսային օր, ապա սենյակի ջերմաստիճանը կարգավորելու կարիք չի առաջանա: Սակայն ձմռանը, եթե լրացուցիչ լուսավորում չի տրվում, ճիշտ կլինի բույսը տեղափոխել ավելի պաղ (7 – 10 °C) տեղ, ինչը կդանդաղեցնի բույսի աճը ու գունափոխում, կամ տեսքի վատացում չի լինի:
    Ջրելը: Սեթկրեազիա մանուշակագույնը պետք է առատ ջրել: Սակայն պետք է հետևել հողի վիճակին՝ այն պետք է լինի թեթևակի խոնավ, բայց ոչ ամբողջովին թաց: Շատ վտանգավոր են թե՛ ջրախեղդ վիճակը, թե՛ հողի իսպառ չորացումը:
    Ջրել պետք է սենյակային ջերմության մեկ և ավելի օր բացոդյա թողնված ջրով:
    Օդի խոնավությունը: Սեթկրեզիա մանուշակագույնը սիրում է բարձր խոնավութուն ունեցող միջավայր, սակայն ջրով ցողելն հակացուցված է: Ջրի կաթիլները լաքաներ կարող են առաջացնել տերևների վրա:
    Խոնավությունը բարձրացնելու համար կարելի է բույսի կողքին ջրով լի որևէ անոթ դնել, կամ ծաղկամանը դնել ափսեի մեջ, որտեղ ջուր լցնել և խիճ՝ այնպես, որ ծաղկամանի հատակը ջրի մեջ չընկղմվի:
    Ձմռանը պետք է Սեթկրեզիա մանուշակագույնը հեռու պահել ջեռուցման սարքերից օդի եկող տաք հոսանքներից:
    Էտելը: Սեթկրեզիա մանուշակագույնը, պարբերական, խորը էտման կարիք ունի: Էտն անում են ակտիվ աճի սեզոնի նախաշեմին: Հին ճյուղերէ էտում են 2-3 սմ երկարություն թողնելով, իսկ նորերը, անհրաժեշ չափով են կարճացնում:
    Սնուցում: Օրգանական կամ այլ պարարտանյութերով Սեթկրեազիա մանուշակագույնը սնում են ըստ անհրաժեշտության, ոչ հաճախ քան ամիսը մեկ անգամ:
    Հողը: Հողի նկատմամբ  Սեթկրեզիա մանուշակագույնը պահանջկոտ չէ, այն կարող է աճել ցանկացած տիպի պարարտ հողում: Կարելի է գնել պատրաստի, սենյակային բույսերի համար նախատեսված, ունիվերսալ հողախառնուրդ: Ինքնուրույն պատրաստելիս խառնում են հավասարաչափ մասերով վերցված կոմպոստ, ճմահող և գետի, խոշոր ավազ և ավելացնում են մի քիչ փայտի ածուխի փոշի:
    Ծաղկաթաղարը կարող է լինել դասական չափսերի՝ լայնքը հավասար է խորությանը, կամ էլ ավելի լայն: Ծաղկաթաղարի հատակին դրենաժի լավ շերտ են լցնում, որպեսզի ջուրը չմնա ծաղկաթաղարի մեջ:
    Տեղափոխումը: Նոր, ավելի մեծ ծաղկաթաղարի մեջ  Սեթկրեազիա մանուշակագույնը տեղափոխում են գարնանը՝ երբ հին ծաղկաթաղարում արմատների համար այլևս տեղ չի մնում: Պետք է նկատի ունենալ, որ տեղափոխումն անում են միայն սկզբում ՝ երբ բույսը նոր է մեծանում: Հասուն բույսը միայն պարբերաբար էտում ու թարմացնում են:
    Բազմացումը:  Սեթկրեզիա մանուշակագույնը հեշտությամբ բազմանում է գագաթային կտրոններով, որոնք արագ արմատներ են բաց թողնում ինչպես հողի, այնպես էլ ջրի մեջ:
    Վնասատուներն ու հիվանդությունները: Սեթկրեզիա մանուշակագույնը վնասատուների հարձակմանը հազվադեպ է ենթարկվում ու ամենահավանական հարձակվողը կարող է լինել սարդոստայնային տիզը:
    Սեթկրեզիա մանուշակագույնը կայուն է հիվանդությունների նկատմամբ: Ամենահաճախ պատահող անախորժությունը ճյուղերի ծայրերի չորանալն է, որը շատ չոր կամ տաք օդի հետ շփման արդյունք է:

    Հղումներ
  • Տրադիսկատիա գետափնյա

    Տրադիսկանտիա գետափնյա (անգլ.՝ River spiderwort, Small-leaf spiderwort, Wandering Willie, ռուս.՝ Традисканция приречная, Традисканция миртолистная, լատ.՝ Tradescantia fluminensis)

    կոմելինազգիների (Commelynaceae) ընտանիքին պատկանող, ոչ պահանջկոտ, նրբագեղ, դեկորատիվ, ամպելային խոտաբույս է:
    Հայրենիքը Հարավային Ամերիկայի արևադարձային գոտին է: Աճում է շուրջ տարին՝ հանգստի սեզոն չունի:
    Գոյություն ունեն նաև Տրադիսկանտիա գետափնյայի խայտաբղետ (variegata) և սպիտակ զոլերով (Quicksilver) տեսակները:

    Tradescantia fluminensis Variegata
    Tradescantia fluminensis Quicksilver
    Տրադիսկանտիաների խնամքի մասին ընդհանուր տեղեկություններ կարող եք գտնել այստեղ ==>

    Համառոտ տեղեկություններ Տրադիսկանտիա գետափնյայի մասին

    • Բազմացումը՝ կտրոններով, տարվա ցանկացած եղանակին:
    • Տեղափոխումը՝ քնաի որ բույսը արագ է ծերանում և կորցնում բարետեսությունը, գերադասելի է տեղափոխման փոխարեն նորացում անել:
    • Լուսավորությունը՝ ցրված, ոչ շատ պայծառ կամ կիսաստվեր:
    • Ջրելը՝ հնացված, գոլ ջրով, չափավոր, ձմռանը՝ ավելի քիչ:
    • Օդի խոնավությունը՝ առանձնահատուկ պահանջ չկա, երբեմն կարելի է ցողել:
    • Հողախառնուրդը՝ սենյակային բույսերի համար նախատեսված ցանկացած ունիվերսալ հողախառնուրդ:
    • Ցրտադիմացկունությունը՝ կարող է դիմանալ օդի ջերմաստիճանի մինչև + 7°С նվազմանը:
    • Հաճախ ենթարկվում է տիզերի հարձակմանը:
    • Գերպարարտ հողի կամ առատ լուսավորության պատճառով տերևները կարող են դեֆորմացվել:
    Հղումներ